Aktualności

Opublikowano: 15 lipiec 2026

Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Daleszyckiej zrealizowało I etap projektu pod nazwą „Widzimy więcej – mikroregion Daleszyc dla wszystkich” – dofinansowanego przez PFRON, którego celem było zwiększanie dostępności i integracja osób z niepełnosprawnościami w naszym regionie. W ramach tego etapu zaplanowano 3 spotkania warsztatowe w gminie Daleszyce, Rakowie i Górnie. W dniu 9 czerwca 2026 r. w Świetlica wiejska w Niwach odbyło się spotkanie dla mieszkańców gminy Daleszyce. W spotkaniu uczestniczyło 48 osób w tym: Radni Powiatu Kieleckiego (2 osoby),15 osób z niepełnosprawnościami, seniorzy z gminy Daleszyce (16 osób), przedstawiciele instytucji i prelegenci (9 osób, przedsiębiorcy i osoby zainteresowane problematyką (6 osób).

Celem spotkań było zwiększenie świadomości mieszkańców w zakresie potrzeb osób z niepełnosprawnościami oraz barier utrudniających ich pełne uczestnictwo w życiu społecznym. Warsztaty miały również na celu przekazanie praktycznej wiedzy o możliwościach wsparcia oferowanych przez instytucje publiczne oraz zachęcenie uczestników do podejmowania lokalnych inicjatyw na rzecz dostępności i integracji społecznej.

Spotkania w każdej gminie zostało podzielone na dwie części. Pierwsza część to wykłady i prezentacje instytucji takie jak:
• aktualne programy i formy pomocy oferowane przez PFRON,
• świadczenia oraz uprawnienia realizowane przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych,
• zakres pomocy świadczonej przez Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie,
• zatrudnienia osób niepełnosprawnych prelekcja przeprowadzona przez Państwową Inspekcję Pracy – Okręgowy Inspektorat Pracy w Kielcach
• możliwości korzystania z lokalnych usług społecznych – CUS w Daleszycach.

W części II – warsztatowej, która była poświęcona mentoringowi, uczestnicy wspólnie identyfikowali najważniejsze bariery występujące w środowisku lokalnym oraz sugerowali rozwiązania służące poprawie dostępności przestrzeni publicznej, usług i życia społecznego. Warsztaty sprzyjały wymianie doświadczeń oraz budowaniu współpracy pomiędzy mieszkańcami, seniorami, osobami z niepełnosprawnościami i przedstawicielami instytucji.
Podczas spotkania w Niwach w organizację włączył się Klub Seniora w Niwach, którzy pomagali w przygotowaniu poczęstunku dla uczestników w czasie przerw.

Uczestnicy wysoko ocenili wartość merytoryczną warsztatów oraz możliwość bezpośrednich konsultacji z przedstawicielami instytucji wspierających osoby z niepełnosprawnościami.
W dniu 16.06.2026 r. w budynku Klubu Seniora w Rakowie odbyło się kolejne spotkanie warsztatowe dla mieszkańców gminy Raków. Organizatorem było Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Daleszyckiej – realizator projektu „Widzimy więcej – mikroregion Daleszyc dla wszystkich”, we współpracy z Gminą Raków. W spotkaniu uczestniczyło 27 osób w tym: Sekretarz Gminy Raków, reprezentująca Wójta Gminy Raków, dyrektor Szkoły Podstawowej w Rakowie, dyrektor Gminnej Biblioteki Publicznej w Rakowie, przedstawiciele instytucji i prelegenci (6), seniorzy zrzeszeni w Klubach Seniora (6 osób), osoby z niepełnosprawnościami (10 osób) i mieszkańcy zainteresowani tematyką dostępności i integracji społecznej (2 osoby).

Tak jak w poprzednich warsztatach w Daleszycach, w Rakowie także prelegenci z różnych instytucji działających na rzecz osób niepełnosprawnych przedstawili aktualne formy wsparcia dla osób z niepełnosprawnościami, możliwości uzyskania dofinansowań, świadczeń oraz usług społecznych. Omówiono również najczęściej występujące bariery architektoniczne, komunikacyjne i społeczne oraz sposoby ich ograniczania.

Spotkanie miało charakter interaktywny – uczestnicy aktywnie uczestniczyli w dyskusji, zadawali pytania i korzystali z możliwości indywidualnych konsultacji z przedstawicielami instytucji.

W drugiej części wydarzenia przeprowadzono grupowy mentoring dotyczący przygotowania uczestników do realizacji mikro inicjatyw lokalnej społeczności przy udziale osób z niepełnosprawnościami.

Trzecie spotkanie warsztatowe odbyło się w dniu 25.06.2026 r. w Gminnym Ośrodku Kultury w Górnie. Wprowadzenie do problematyki niepełnosprawności tak jak w poprzednich warsztatach dokonała moderatorka spotkania, która przedstawiła prezentację multimedialną na temat „Potrzeby i bariery osób z niepełnosprawnościami”. Następnie uczestnicy wysłuchali prelekcji przedstawicieli instytucji zajmujących się wsparciem osób z niepełnosprawnościami, którzy przedstawili:

• Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych (PFRON),
• Zakład Ubezpieczeń Społecznych (ZUS),
• Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w Kielcach,
• Centrum Usług Społecznych w Górnie.

Prelegenci przedstawili obowiązujące formy wsparcia dla osób z niepełnosprawnościami, zasady ubiegania się o dofinansowania i świadczenia oraz omówili najczęściej występujące problemy i bariery utrudniające pełne uczestnictwo osób z niepełnosprawnościami w życiu społecznym. Podczas spotkania uczestnicy mieli możliwość zadawania pytań oraz uzyskania indywidualnych wyjaśnień dotyczących przysługujących im uprawnień i możliwości korzystania z oferowanego wsparcia.
W drugiej części wydarzenia przeprowadzono grupowy mentoring dotyczący przygotowania uczestników do realizacji mikro inicjatyw na rzecz osób z niepełnosprawnościami i lokalnej społeczności.

W wydarzeniu uczestniczyły 52 osoby, w tym 20 osób z niepełnosprawnościami, seniorzy z terenu gminy Górno (20 osób), przedstawiciele instytucji pomocy społecznej i prelegenci (9 osób) i mieszkańcy zainteresowani tematyką dostępności i integracji społecznej.

Podsumowując te 3 spotkania należy wskazać na:

1) Liczny udział mieszkańców poszczególnych gmin w spotkaniach – 127 osób w tym 45 osób z niepełnosprawnościami i 42 osoby w starszym wieku (seniorzy).
2) Zwiększenia wiedzy uczestników na temat praw i możliwości wsparcia osób z niepełnosprawnościami.
3) Podniesienia świadomości społecznej w zakresie dostępności w swoim środowisku.
4) Integrację środowiska osób z niepełnosprawnościami, seniorów oraz przedstawicieli instytucji publicznych.
5) Wymianę doświadczeń pomiędzy uczestnikami i specjalistami na rzecz ON.
6) Wzmocnienia współpracy lokalnych instytucji działających na rzecz osób z niepełnosprawnościami.

Warsztaty potwierdziły potrzebę organizowania kolejnych działań edukacyjnych i integracyjnych dotyczących dostępności oraz aktywizacji osób z niepełnosprawnościami. Wydarzenia stanowiło ważny element realizacji celów projektu „Widzimy więcej – mikroregion Daleszyc dla wszystkich”, przyczyniając się do budowania społeczeństwa bardziej otwartego, świadomego i dostępnego dla wszystkich.

Opracował:
Stanisław Golmento
Sekretarz Zarządu TPZD

Opublikowano: 10 kwiecień 2026

Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Daleszyckiej w dniu 30.03.2026r., podpisało umowę na realizację zadania publicznego pn. „Widzimy więcej – mikroregion Daleszyc dla
wszystkich” w ramach projektu „Niepełni? Pełni możliwości! Lokalne inicjatywy dla wsparcia i integracji” finansowanego ze środków Państwowego Funduszu
Rehabilitacyjnego Osób Niepełnosprawnych w ramach Programu „Moc lokalnych inicjatyw” realizowanego przez Fundację Oczami Brata z siedzibą w Częstochowie.

Wartość projektu 59050,00 zł

Wartość dofinasowania 59050,00 zł

Ogólny zakres działań to:
1) Organizacja 3 spotkań informacyjnych w formie warsztatów w gminie Daleszyce, Raków oraz Górno na temat potrzeb i barier osób niepełnosprawnych,
z udziałem przedstawicieli zaproszonych instytucji oraz organizacji pozarządowych, grup nieformalnych i osób niepełnosprawnych.
2) Organizacja 6 mikroinicjatyw po 2 w każdej gminie w zakresie integracji osób niepełnosprawnych finansowanych za pośrednictwem TPZD. Forma i zakres
mikroinicjatywy powinna dotyczyć działalności kulturalnej, edukacyjnej lub rekreacyjnej określonej w diagnozie potrzeb przez powstałą grupę liderów
z udziałem osób niepełnosprawnych z terenu każdej z gmin.
3) Organizacja konkursu „Miejsce pełne możliwości” z dostępnością dla osób niepełnosprawnych. Szacuje się, że będzie znalezionych co najmniej 15 miejsc
dostępnych dla osób niepełnosprawnych w trzech gminach tj. Daleszyce, Raków i Górno. Miejsca te zostaną opisane i ocenione a 9 z nich zostanie nagrodzone
certyfikatami i nagrodami. Mogą to być miejsca publiczne, place zabaw i rekreacji oraz obiekty sportowe lub kulturalne. W tym celu powołana zostanie Komisja
konkursowa z udziałem osób niepełnosprawnych a miejsca będą mogły zgłaszać różne osoby, wypełniając formularz zgłoszeniowy.
4) Organizacja imprezy finałowej w formie pikniku integracyjnego dla osób niepełnosprawnych i mieszkańców z terenu 3 gmin: Daleszyce, Górno i Raków.
Zapraszamy do współpracy osoby niepełnosprawne oraz podmioty działające na rzecz osób niepełnosprawnych. Kontakt: e-mail Ten adres pocztowy jest chroniony przed spamowaniem. Aby go zobaczyć, konieczne jest włączenie w przeglądarce obsługi JavaScript. tel. 607091130.

Opublikowano: 08 listopad 2025

Projekt "Bezpieczeństwo to wspólna sprawa" jest realizacji przez Towarzystwo Przyjaciół Ziemi Daleszyckiej w okresie od 1 września do 30 listopada 2025r. i dofinansowany przez Narodowy Instytut Wolności w Rządowym Programie ‘Moc Małych Społeczności.
Celem projekt jest:

• promowanie zasad bezpieczeństwa publicznego w codziennym życiu,
• integrację mieszkańców wokół tematu odpowiedzialności za wspólne dobro,
• zwiększenie świadomości dotyczącej bezpieczeństwa w ruchu drogowym, w domu i w gospodarstwie rolnym,
• prezentację działań służb ratowniczych i profilaktycznych,
• wzmocnienie relacji międzypokoleniowych w lokalnej społeczności.

W projekcie zaplanowano działania takie jak:

1. Przeprowadzono akcję informacyjnej na temat wpływu odpadów tekstylnych na ochronę środowiska oraz organizację pracowni i warsztatów kroju i szycia, aby dać „drugie życie” tekstyliom.
2. Organizacja warsztatów udzielania pomocy przedmedycznej i obsługi defibrylatora, w której uczestniczyło 23 osoby z gminy Daleszyce
3. Organizacja warsztatów podwyższenia kompetencji cyfrowych dla 20 osób w zakresie bezpiecznego korzystania z internetu, zakładania profilu zaufanego oraz bezpiecznego korzystania z usług elektronicznych,
4. Organizacja pikniku edukacyjny pod nazwą „Bezpieczeństwo to wspólna sprawa” w miejscowości Niwy w dniu 26.10.2025r., który zgromadził ponad 200 mieszkańców gminy Daleszyce, przedstawicieli instytucji oraz organizacji działających na rzecz bezpieczeństwa. W programie znalazły się m.in.:

• pokazy ratownictwa i sprzętu pożarniczego przygotowane przez OSP Daleszyce,
• prezentacja działań profilaktycznych Policji, w tym zasady bezpiecznego poruszania się po drogach,
• Stoisko TPZD z plecakiem bezpieczeństwa, wyposażeniem apteczki turystycznej, defibrylatora oraz wystawą domowego generatora prądu.
• Stoisko Poradni Rodzinnej dr Skowerskiej w Daleszycach z rozmowami i poradami o zdrowiu oraz higienie sanitarnej.
• stoisko KRUS z materiałami edukacyjnymi dotyczącymi bezpieczeństwa w gospodarstwie rolnym,
• warsztaty pierwszej pomocy prowadzone przez ratowników,
• konkursy i quizy tematyczne dla dzieci i dorosłych z nagrodami,
• wręczenie certyfikatów ratownictwa medycznego dla 23 osób, uczestniczących warsztatach ratownictwa w ramach projektu przed organizacja pikniku.
• wspólne spotkanie przy ciepłym żurku przygotowanym przez lokalne gospodynie z Klubu Seniora w Niwach.
• Animacje dla dzieci w tym zabawy z Koziołkiem Matołkiem i Misiami i stoisko z darmowym popkornem MGOK w Daleszycach.
• Występy artystyczne grupy wokalnej TPZD, Klubu Seniora w Niwach i kapeli Zenka Zielińskiego z Krajna.
• Stoisko charytatywnej zbiórki na pomoc chorej Wiktorii Kępa.

Patronat honorowy nad piknikiem przyjął Dariusz Meresiński - Burmistrz Miasta I Gminy w Daleszycach i Tomasz Pleban - Starosta Powiatu Kieleckiego a patronat medialny Radio Kielce oraz opiekę medialną Telewizja TVP-3.

Edukacyjny charakter pikniku polegał na tym, że publiczność mogła wysłuchać bieżących informacji dotyczących bezpieczeństwa w prelekcjach głoszonych przez różne instytucje, oraz zwiedzić stoiska.

Ponadto każdy uczestnik mógł zaopatrzyć się w „Kartę Aktywności Pikniku” i uczestniczyć aktywnie w konkursie znajomości zagadnień zagrożeń społecznych prezentowanych na 7 stoiskach podczas pikniku. Kartę można było pobrać w punkcie informacji imprezy (stoisko TPZD - na terenie przy wejściu na pikniku). Po przejściu przez stoiska, przedstawiciele instytucji odnotowywali podpisem udział na stoisku a tym samym aktywny udział w procesie edukacji. Wśród uczestników, którzy złożyli wypełnione karty rozlosowano ponad 20 nagród rzeczowych w tym domowy agregat prądotwórczy o wartości ok 400 zł. W konkursie uczestniczyło 52 osoby, które poprawnie wypełniły zasady „Karty Aktywności Pikniku”.

Całość wydarzenia miała charakter otwarty i bezpłatny. Towarzyszyła jej przyjazna, rodzinna atmosfera sprzyjająca integracji i nauce poprzez zabawę.

Nauka gaszenia pożaru podręcznymi gaśnicami to sposób na kształtowanie nawyków postępowania w sytuacjach zagrożenia. Bo prawda jest taka — bezpieczeństwo to nie tylko kask na głowie czy gaśnica w garażu, ale też wzajemna pomoc, czujność i ta prosta, ludzka solidarność.

5. Rozwój instytucjonalny Stowarzyszenia poprzez zakup wyposażenia takiego jak: bank energii, agregat prądotwórczy, laptop z pojemną baterią, drukarka przenośna, apteczka pierwszej pomocy plecak ewakuacyjny do pokazów oraz wyprawka dla wolontariuszy (czapeczka, koszulka. W ramach rozwoju zaplanowano podnoszenie kompetencji zespołu (w tym wolontariuszy) poprzez kursy dla księgowej, dwóch animatorów czasu wolnego i dwóch opiekunów osób starszych. W trakcie projektu zostaną objęci opieką samotni seniorzy ( 20 osób), dla których po rozpoznaniu potrzeb zostanie wdrożona pomoc między innymi doradcza w załatwieniu spraw urzędowych, w zakupach, wykonanie drobnych napraw w domu itp w ilości 80 godzin w czasie projektu.

Bezpośrednim rezultatem realizacji projektu będzie udział 50 osób w warsztatach, objęcie opieką 20 seniorów, dofinansowanie do szkolenia zawodowego dla 5 osób oraz dokonanie zakup niezbędnego wyposażenia dla TPZD na wypadek wystąpienia zagrożeń oraz wzmocnienie rozwoju instytucjonalnego. Szacujemy, że w pikniku edukacyjnym o bezpieczeństwie udział wzięło około 250 osób a z informacją o bezpieczeństwie w czasie kryzysów poprzez stronę internetową i portale społecznościowe TPZD zapozna się ponad 1000 osób. Sądzimy, że działania w ramach projektu pozwolą na wzrost potencjału i liczebności członków oraz wolontariuszy, co wpłynie korzystnie na realizację podjętej misji TPZD.

Podsumowanie

Piknik „Bezpieczeństwo to wspólna sprawa” pokazał, że wspólne działania mieszkańców, instytucji i organizacji społecznych mogą realnie wpływać na poprawę jakości życia i bezpieczeństwa w lokalnym środowisku. Wydarzenie potwierdziło, że bezpieczeństwo naprawdę jest naszą wspólną sprawą — i że razem możemy w tym zakresie zrobić więcej. Dzięki wspólnemu wysiłkowi, zaangażowaniu i dobrej energii mogliśmy stworzyć wydarzenie, które połączyło naukę, integrację i zabawę.

Dziękujemy wszystkim, którzy wzięli udział w wydarzeniu, a szczególne podziękowania kierujemy do organizatorów stoisk, wolontariuszy oraz służb i osób zaangażowanych w przygotowanie pokazów i atrakcji.

Opracował: St. Golmento – koordynator projektu.

Opublikowano: 08 listopad 2025

          Okres przed, w trakcie i po Powstaniu Listopadowym to działalność tak ważnych dla historii muzyki i literatury postaci jak: pianistka i kompozytorka Marianna Agata z Wołowskich Szymanowska (1789-1831) i jej zięć, poeta, wieszcz narodowy - Adam Mickiewicz (1798-1885). To on, w wierszu dedykowanym tej artystce, pełen podziwu,  napisał: „Na jakimkolwiek świata zabłysnęłaś końcu, Tobie wieszcze chylą czoła … i harf tysiącem twoje opiewają przyjście. Królowo tonów”, a Szymanowska - jedna z pierwszych polskich kompozytorek i koncertujących w Europie pianistek, była bliską krewną ojca i dziadka Eufemii Rydeckiej - żony inż. Medarda Lipnickiego, potomka Józefa Zagrodzkiego z Cisowa – w 1727 roku, administratora Dóbr Cisów, potem subdelegata grodzkiego chęcińskiego.

                           Marianna Szymanowska; Fryderyk Chopin – domena publiczna

Przypuszcza się, że młody Chopin mógł być obecny na niektórych warszawskich koncertach Marianny Szymanowskiej, której miniatury fortepianowe, oparte na muzyce ludowej, były dla niego inspirujące. Jakże interesujące jest to, że artystka był spokrewniona z Wacławem Szymanowskim (1859-1930) - rzeźbiarzem, twórcą znanego pomnika Fryderyka Chopina w warszawskich Łazienkach. Wśród kompozycji Szymanowskiej, warto  wspomnieć jej muzykę do Śpiewów historycznych Jan Ursyna Niemcewicza, które odegrały ważną rolę w kształtowaniu świadomości narodowej w tamtych czasach, a autor przesłał kompozytorce „wyrazy najszczerszego uwielbienia”. Przywódca filomatów Tomasz Zan pisał do Mickiewicza: „Właśnie przybyły trzy pieśni z Wallenroda przez Szymanowską ułożone. Zdaje się, że żadne inne na świecie nuty do  nich nie przystały. Kocham Szymanowską”. Sztambuch pianistki zawierał wiele słów podziwu dla jej osobowości i talentu, a wśród wpisujących byli, między innymi: J. Elsner, K. Kurpiński, A. Catalani, F. X. Mozart, G. Rossini, F. Liszt, N. Paganini, L. Cherubini i inni. Johann W. Goethe, na którym w 1823 roku zrobiła ogromne wrażenie, opisywał ją jako „czarowną Wszechmogącą w królestwie dźwięków”, obdarzoną „talentem graniczącym z szaleństwem” i nawet wiersz Do pani M. Szymanowskiej jej dedykował, utrzymując z pianistką korespondencję do końca życia.

          Mama wybitnej artystki - Barbara z Lanckorońskich Wołowska była siostrą cioteczną Jakuba Jana Rydeckiego, a  starsza o kilkanaście lat, była zapisana w jego akcie chrztu jako świadek ceremonii. Wnuczką tego Jakuba, później nauczyciela języków obcych i wizytatora szkół, była inżynier Eufemia Rydecka, która w 1880 roku, w warszawskiej archikatedrze, poślubiła inżyniera  Medarda Lipnickiego - potomka Józefa z Cisowa. Barbara z Lanckorońskich – mama pianistki była żoną Franciszka Wołowskiego, browarnika i razem tworzyli szanowaną rodzinę, a w ich otwartym domu prowadzono znany salon muzyczny, w którym, po latach prywatnej edukacji, występowała również ich córka Marianna, przed Chopinem uznana w Warszawie za „cudowne dziecko”.

Warszawska katedra p.w. Św. Jana Chrzciciela, polona.pl. – domena publiczna

          Wspomnijmy jeszcze świętokrzyski wątek rodzinny. W 1810 roku pianistka Marianna z Wołowskich wyszła za mąż za Józefa Szymanowskiego, warszawskiego posesjonata i dzierżawcę otwockich dóbr. Józef, przyszły teść Adama Mickiewicza miał bratanka Aleksandra Szymanowskiego, który ożenił się z Marią A. Szanserówną, a  ta była ciotką dla Stanisława Szansera - męża Stanisławy z Zagrodzkich. Jej ojcem był Józef Napoleon Zagrodzki, potomek Józefa Zagrodzkiego, subdelegata grodzkiego chęcińskiego, a ich wujem, późniejszy  prezydent Kielc Stefan Artwiński, świadek na jej kieleckim ślubie.

Adam Mickiewicz - portrety, okładka zbioru nut, polona.pl – domena publiczna

          Kiedy w 1827 roku Szymanowska wraz z dziećmi i siostrą wyjechała na kontrakt do Rosji, nikt by nie przypuszczał, że właśnie tam – w Petersburgu i Moskwie, dzięki niej, powstanie przystań wolności dla Polaków, a szczególnie dla grona filomatów tęskniących za Ojczyzną, której namiastką stał się jej gościnny salon. Stanisław Morawski - lekarz, filareta, pisarz pisał o Szymanowskiej: „jej ujmująca grzeczność, otwartość, naturalność, ciągle musujący dowcip, jej niepospolity talent muzyczny i piękna postać […] różniły całym niebem jej dom od domów innych europejskich artystek”.

          W listopadzie 1827 wśród gości w salonie Szymanowskiej pojawił się Adam Mickiewicz. Starsza córka Marianny - Helenka Szymanowska zanotowała: „Dawno sobie życzyłam poznać tego sławnego poetę. Obiecał często bywać u nas i pożyczać niektóre polskie książki. Pan Mickiewicz równie przyjemnym w kompanii, jak i w wynurzaniu swych myśli i uczuć”. Bibliotekę Szymanowskich ubogaciły  upominki od Mickiewicza m.in. pierwodruki Sonetów z dedykacją „Helenie i Celinie - Autor”, najnowsze, petersburskie wydanie jego Poezji, którego kartę tytułową opatrzył dedykacją: „Marii Szymanowskiej na pamiątkę przyjaźni”. Pojawiły się również wpisy do ich sztambuchów i wiersze.

          Rozpoczęły się polskie spotkania: koncerty, obiady, spacery, wycieczki. Stałymi gośćmi i przyjaciółmi rodziny zostali m.in. Adam Mickiewicz i Franciszek Malewski, przyjaciele z czasów filomackich, którzy również pomagali córkom pianistki w nauce. Spotykali się w gronie znajomych w salonie pianistki nawet kilka razy dziennie. Śpiewano patriotyczne pieśni, Mickiewicz recytował swoje utwory jak również improwizował do akompaniamentu gospodyni, której umiejętności podziwiano. W imieniny Marianny Szymanowskiej, jak zanotowała Helenka: „Polacy przyszli do nas na herbatę i kolację polską. Pan Mickiewicz deklamował wyjątki ze swojego poemu Wallenrod  i wykazał znamienity swój talent, nowość i głębokość myśli, pewny ogień i moc z przyjemnością połączone”. Wspaniale przebiegała w 1829 roku lutowa rocznica urodzin Adama Mickiewicza zorganizowana u Szymanowskich. Maria ułożyła inscenizację opartą na ostatnim wydaniu wspomnianych Poezji, w której role przydzielono młodym pannom Szymanowskim, ich wujowi Teodorowi i zacnym gościom.  W maju 1829 roku Mickiewicz wyjechał z Rosji do Europy z listami polecającym od Marianny Szymanowskiej i został kilkakrotnie życzliwie przyjęty m.in. przez Goethego w Weimarze.

Maria Szymanowska, Polska Biblioteka w Paryżu;  jej kompozycja – domena publiczna

          Marianna Szymanowska zmarła 25 lipca 1831 roku, podczas epidemii cholery. Poprzedniego dnia uczestniczyła jeszcze w niedzielnej Mszy Świętej i jak pisano „jedna z ozdób swojej płci, jeden z wielkich zaszczytów swojego kraju stanął przed Panem Bogiem”. Osierocone córki Marianny Szymanowskiej pod jej opiekuńczymi skrzydłami wyrosły na piękne i mądre panny.  Franciszek Malewski, syn rektora uniwersytetu w Wilnie, oświadczył się Helenie Szymanowskiej.

Celina z Szymanowskich – córka Marianny i Adam Mickiewiczowie – domena publiczna

          Celina Szymanowska, osamotniona, wracała myślami do wspomnień o mamie, rodzinie i przyjaciołach, a niejeden raz czytała wiersz Adama Mickiewicza jej dedykowany: „Zaczyna się werbunek, widzę z dala: goni ogromna ciżba pieszych, ułanów, huzarów, niosąc imiona na kształt rozwitych sztandarów. Stanie się - będę wtenczas siwym bohaterem i z żalem rozmyślając o mych lat poranku, opowiem towarzyszom, że na prawym flanku, jam w tej armii pierwszym był grenadyjerem”. Kto by wtedy pomyślał, że los połączy Celinę Szymanowską i Adama Mickiewicza w Paryżu.

Kraj, A. Pacek, A. Wellem (Niemcy), M. Kowalski (Francja), R. Wilczyński